Joyce ter Maat
*Hoe het begon.
 
Na 2 Mechelse herders die verkeerd gefokt zijn,en hun tandjes te veel gebruikte konden wij er echt geen Herder meer bij . We zagen het nut er niet meer van in ‘’Wat als we er weer 1 treffen?’’ We hadden besloten een ander hondje te kopen. Ja, toen wist ik het wel : EEN KLEIN HONDJE!. Na 5 maanden zoeken , hadden we nog niks en besloten langs het asiel te gaan. We hadden alle kennels langs gelopen, maar er zat geen hondje tussen die ons aansprak. We gingen naar binnen en ze zeiden dat hun wel een mooie pup voor ons hadden, een middelmaatje. En ja hoor daar kwam ze aan met een zwart – wit hondje, met hang oren en een berg van energie. En ja geloof het of niet, het was geen kleintje maar ik was meteen verliefd op hem en we hebben hem meteen meegenomen! Dat is  het begin van de 12 weken oude Pino bij ons thuis.
 
 
 
*   De kleine Pup.
‘’Maikel doe de deur is open’’ zo ging dat toen we binnen kwamen. Maikel was niet mee geweest, en wist dus niets van Pino. Hij deed de deur open en de kleine Pino kwam enthousiast naar binnen rennen. Maikel wist niet wat hij zag en zei wat doet dat mormel hier? Toch vond hij het een leuk hondje! Maar toen kwam de grote Dribbel er aan, nou daar moest kleine Pino toch echt aan wennen! Hij rende 5 meter achteruit. Maar na een paar dagen had Pino echt een grote mond tegen Dribbel. Die eerste dagen dat hij hier was moest Pino ook meteen overal mee naar toe . We hadden een bruiloft van mijn ‘oom en tante. Hij logeerde dus bij mijn opa en oma. Pino vond het geen probleem, hij houd wel van wat avontuur! Daarna, zijn we op vakantie gegaan met de boot. Pino was meteen gek op de boot, hij wandelde als een ervaren ‘’zee-hond’’ door en over de boot heen. Alleen langs de zijkanten vond hij nog best wel eng. In de boot merkte we pas hoe druk die kleine was! Hij sliep bijna nooit, spelen, spelen, spelen, en nog eens spelen dat wou hij. Maar Dribbel was veel te oud daarvoor. En toen waren we in Utrecht, gezellig hoor die grachtjes. Ja dat vond Pino ook! We waren in ons kleine rubberbootje door de grachten aan het varen, en Pino was mee. Hij was zo vervelend! In je mouwen bijten, in het water vallen, en maar leuk door blijven gaan met schreeuwen, bah! Maar toen kwamen we langs de restaurantjes hoor. Ja Pino was daar echt een –SHOWER- iedereen zei dat ze hem schattig vonden, en Pino deed zijn koppie scheef , legde zijn pootjes op de rand en oefende zijn schattigste move uit. Toen de restaurantjes uit zicht waren werd hij weer vervelend. Ja, zo is Pino hahah. Eens op een dag in de boot, ging Maikel kijken hoe het met Pino was natuurlijk zat Pino in een bench. En ja hoor, de hele bench zat onder de poep ! We hebben Pino op het dek gezet en de bench in het water gewassen , en dat allemaal tijdens het varen! Pino vond het wel leuk allemaal, hij dacht :’’wat een aandacht.’’ Wij hebben het wel minder leuk gevonden . Aahahhaha! Toen we weer een tijdje thuis waren, moest z’n vrouwtje natuurlijk wel naar school. Ja dat hoort erbij. Aan het begin had hij er wel moeite mee gehad maar later leerde hij ook dat het deste leuker is als ik weer thuis kwam. 
*Pino , ongeveer nu .
Pino, is echt een schat van een beest ik zal hem nooit kwijt willen. Zo vertrouwend , en zo lief. Alleen is het soms moeilijk voor mij, dat hij echt te druk is. Hij kan niet goed op mij concentreren, ze zeggen :’dat zit in het ras.’ Maar ik wil het er toch echt uit zien te krijgen. Maar ook denk ik : als dat het enige probleem is moet ik niet zeuren. Ik zal hem voor niks willen ruilen , nooit niet!   Eerst deed ik aan behendigheid, Pino vond het geweldig . Maar hij was nog te enthousiast , en er nog niet klaar voor. Dus begon ik met APPEL bij de IPO, Pino heeft nou eenmaal een beetje een duidelijke aanpak nodig. Ik zit nu al 8 maanden bij de IPO. Ik zie al veel vooruitgang! Zo kan hij ook al vaak los volgen. Ik ben erg trots op hem. Als hij dit zonder problemen kan, ga ik weer terug naar behendigheid. Thuis is Pino een schat, een druktemaker, en een grappig mannetje. Hij wil zo graag spelen met Dribbel, maar dat wil die Ouwe Dribbeltje niet. Hij is ten slotte ook al bijna 11. Op een dag kwam Gerrie met haar pup (Diesel ) bij ons op visite. Ze had een Boomer hondje. Een kleintje dus. Pino heeft zich de hele middag vermaakt met die kleine, en die kleine met Pino. Na echt heel vaak gespeeld te hebben hadden ze er nog steeds niet genoeg van. Pino speelt niet zo snel met andere grote honden, hij komt vaak te dominant over . Dit heeft ons echt aan het denken gezet om een klein hondje voor Pino er bij te nemen (en stiekem ook voor mij zelf natuurlijk!)
 
 
 
 
*Wat wil ik in de toekomst?                                 
Tsja, ik zou graag met Pino behendigheid kunnen doen , en ik zal ook willen dat hij er super veel lol in heeft! Ook zou ik graag dat kleine hondje voor hem willen hebben wat ik eerder in het verhaal heb genoemd! Ik zal natuurlijk ook willen dat hij de oudste hond van de wereld wordt! Misschien ben ik wel het huis uit, en blijft hij bij mijn ouders wonen. Dan zou ik nog graag langs komen om nog steeds ‘’mijn kleine Pino’’ te bezoeken. Maar misschien heb ik wel werk dat ik veel tijd voor hem heb, dan zie ik heb natuurlijk elke dag!
 
 
 
Joyce ter maat ( 13 jaar)
 
 
 
 
 
 
 
Ga terug
2017 GHSV Harderwijk